Vanmorgen stond ik op en ik was totaal duizelig.
Alles draaide en ik heb me wel aangekleed, mooi ook, om naar buiten te gaan, koffie te drinken ergens.

En toen besloot ik om alles uit mijn handen te laten vallen en weer naar bed te gaan waar ik uren sliep.

Ik stuitte op een heel fijn fragment van een gesprek dat ik met Maartje had.
‘Overkomt het leven ons, of hebben we invloed’.

De hoofdpijn en duizeligheid overkomt me, zoals het leven naar me toe komt met haar overvloedigheid. Dat is vaak veel. Waar kies ik voor, of wil en doe ik alles.

Mijn ‘zali’ (duizeligheid), zoals het in het Grieks heet, werpt me terug. Ik kan niet veel en ik realiseer me: tegen wil en dank rust ik nu, hou alles klein en ben binnen, bij mij.

Ik kies ervoor hier toestemming voor te geven aan mijzelf.

Ik zet het filmpje hierboven, zonder inleiding of uitleiding, gewoon omdat Maartje een wijs mens is en ik altijd blij ben als ik haar zie en hoor.

Een vriendin die ik belde zei me: wacht tussen al je verschillende activiteiten even. Neem een kleine pauze. Niet alles achter elkaar en in elkaar.

Dat ga ik doen.

Jij ook?

Leeft het leven jou, of leef jij het leven?